वर्तमान काल: विशेषणमा केहि परिवर्तन नगरी जस्ताको तस्तै हुन्छ। जस्तै: 많다 → 많다 예쁘다 → 예쁘다 क्रियापदको धातुको अन्त्यमा 받침 भएमा 는다 हुन्छ। जस्तै: 먹다 → 먹는다 앉다 → 앉는다 क्रियापदको धातुको अन्त्यमा 받침 नभएमा ㄴ다 हुन्छ। जस्तै: 가다 → 간다 보다 → 본다 नामपदको अन्त्यमा 받침 भएपनि नभएपनि 이다 हुन्छ। जस्तै: 학생 → 학생이다 주부 → 주부이다 तर नामपदको अन्त्यमा 받침 नहुदा 이다 लाई छोट्याएर 다 मात्र लेख्ने पनि गरिन्छ। जस्तै: 주부 → 주부다 भुतकाल: क्रिया र विशेषण दुवैको धातुको अन्त्यमा 아/오 भएमा '았다' हुन्छ। जस्तै: 많다 → 많았다 가다 → 갔다 क्रिया र विशेषण दुवैको धातुको अन्त्यमा 아/오 नभएमा '었다' हुन्छ। जस्तै: 먹다 → 먹었다 적다 → 적었다 नामपदको अन्त्यमा 받침 भएमा 이었다 हुन्छ। जस्तै: 학생 → 학생이었다 नामपदको अन्त्यमा 받침 नभएमा 였다 हुन्छ। जस्तै: 주부 → 주부였다 भविष्यत काल: क्रिया र विशेषण दुवैको धातुको अन्त्यमा 받침 भएमा '을 것이다' हुन्छ। जस्तै: 먹다 → 먹을 것이다 작다 → 작을 것이다 क्रिया र विशेषण दुवैको धातुको अन्त्यमा 받침 नभएमा 'ㄹ 것이다' हुन्छ। जस्तै: 가다 → 갈 것이다 예쁘다 → 예쁠 것이다